دانشگاه پیام نورفصلنامه علمی زیست فناوری گیاهان زراعی2252-078315120260118Study of Agronomic and Biochemical Traits of Doubled Haploid Camelina Lines under Rainfed Conditions in Kermanshahبررسی صفات زراعی و بیوشیمیایی لاین های هاپلوئید مضاعف شده کاملینا در شرایط دیم کرمانشاه1101260110.30473/cb.2026.73533.2002FAحسینرستمی احمدوندیمؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، معاونت سرارود، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران0000-0002-4495-1049دانیالکهریزیگــروه بیوتکنولــوژی، دانشــکده کشــاورزی،دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانمهدیجمشیدمقدممؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، معاونت سرارود، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران.مهدیگراوندیمؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، معاونت سرارود، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایرانJournal Article20250127Camelina is recognize as a sustainable and environmentally friendly source for oil and biofuel production due to its adaptability to harsh climate cimditions. In this study, 134 pure double haploid lines of Camelina were evaluated in an augment experiment in terms of relevant agronomic and biochemical traits under dryland conditions. Seeds of each pure line were sown in an experimental unit and in four one-meter rows at the Dryland Agricultural Research Institute (DARI) Kermanshah, Iran. The measured traits included grain yield per unit area, plant height, days to flowering, days to maturity, thousand-seed weight, seed oil percentage, and other traits related to seed oil yield and quality. The results of the analysis of variance of morphological and phenological traits of this experiment showed that the studied lines had significant differences in all measured traits. The highest seed yield was 129.5, 110, 106 and 101 g/m2 for lines DH82, DH 100, DH 72 and Soheil cultivar, respectively. The highest seed oil and protein content was 39.28 and 31.31 percent for lines DH 45 and DH 133, respectively, and the lowest was for lines DH 97 and DH 98, respectively. The average oil and protein content of the seeds across all lines was 36.57% and 28.53%, respectively.کاملینا به دلیل سازگاری با شرایط آبوهوایی سخت، به عنوان یک منبع پایدار و سازگار با محیط زیست برای تولید روغن و سوخت زیستی شناخته میشود. در این پژوهش تعداد 134 لاین هاپلوئید مضاعف شده کاملینا بهصورت آزمایش آگمنت از نظر صفات زراعی و بیوشیمیایی در شرایط دیم مورد ارزیابی قرار گرفتند. بذور هر لاین خالص در یک واحد آزمایشی و در چهار ردیف یک متری در معاونت موسسه تحقیقات کشاورزی دیم (کرمانشاه) کشت شدند. صفات مورد اندازهگیری شامل عملکرد دانه در واحد سطح، ارتفاع بوته، روز تا گلدهی، روز تا رسیدگی فیزیولوژیک، وزن هزاردانه، درصد روغن دانه و سایر صفات مرتبط با عملکرد و کیفیت روغن دانه بود. نتایج حاصل از تجزیه واریانس صفات مورفولوژیک و فنولوژیک این آزمایش نشان داد که لاینهای مورد مطالعه از نظر تمامی صفات اندازهگیری شده دارای تفاوت معنیدار بودند. بیشترین عملکرد دانه با 5/129، 110، 106 و 101 گرم بر مترمربع بهترتیب مربوط به لاینهای شماره 82، 100، 72 و رقم شاهد سهیل بود. بیشترین میزان روغن و پروتئین بذر با 28/39 و 31/31 درصد بهترتیب مربوط به لاینهای 45 و 133 و کمترین مقدار بهترتیب مربوط به لاینهای 97 و 98 بود. میانگین میزان روغن و پروتئین بذر تمامی لاینها نیز به ترتیب برابر با 57/36 و 53/28 درصد بود.https://cropbiotech.journals.pnu.ac.ir/article_12601_d242f542e18f9c41ca92dc2dfec3540e.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی زیست فناوری گیاهان زراعی2252-078315120251231Comparative Analysis of Nodulation and Gene Expression in Different Chickpea Genotypes Following Inoculation with Mesorhizobium ciceriبررسی مقایسهای گرهزایی و بیان ژن در ژنوتیپهای مختلف نخود پس از تلقیح با Mesorhizobium ciceri 11271244710.30473/cb.2025.74301.2007FAشبنمکوکه ایگروه مهندسی ژنتیک وتولیدگیاهی، دانشگاه کردستانبهمنبهرامنژادگروه مهندسی تولید وژنتیک گیاهی، دانشگاه کردستانقادرمیرزاقادریگروه مهندسی تولید وژنتیک گیاهی، دانشگاه کردستانJournal Article20250416In this study, nodulation capacity and physiological traits were evaluated in ten chickpea (Cicer arietinum) genotypes following inoculation with Mesorhizobium ciceri. After comparing traits such as nodule number, nodule weight, total fresh weight, total dry weight, stem dry weight, root dry weight, stem length, and root length, two genotypes (Bionij and Pirooz) were selected for further investigation as the most and least efficient in symbiosis, respectively. Flavonoids play a crucial role as initial signaling molecules in the symbiotic interaction between legumes and nitrogen-fixing bacteria. Subsequently, the quantitative expression of the Isoflavone 4'-O-methyltransferase gene, involved in the isoflavonoid biosynthesis pathway, was assessed in the two chickpea genotypes (Bionij and Pirooz) at three time points post-inoculation (36 hours, 10 days, and 28 days) using Real-Time PCR. The results indicated a significant upregulation of this gene in both genotypes, particularly at 36 hours post-inoculation. This increase was more pronounced in the Bionij genotype. Leaf chlorophyll content and nitrogen levels in nodules and roots were measured in both treated and control plants. Data revealed that treated plants exhibited significantly higher levels of chlorophyll and nitrogen, with Bionij outperforming Pirooz in both parameters. These findings suggest that higher expression of this gene may be associated with enhanced nodulation capacity, improved symbiosis, and increased nitrogen uptake in chickpea.در این پژوهش، توان گرهزایی و صفات فیزیولوژیکی در ده رقم نخود (Cicer arietinum) پس از تلقیح با باکتری Mesorhizobium ciceri مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از مقایسهی شاخصهایی مانند تعداد گره، وزن گره، وزن تر کل گیاه، وزن خشــک کل گیاه، وزن خشک ســاقه ، وزن خشک ریشه ، طول ساقه، طول ریشه ، دو رقم بیونیج و پیروز، بهترتیب بهعنوان ژنوتیپهای با همزیستی قویتر و ضعیفتر، برای بررسیهای دقیقتر انتخاب شدند. فلاوونوئیدها بهعنوان مولکولهای سیگنالی اولیه در فرآیند همزیستی لگومها با باکتریهای تثبیتکننده نیتروژن نقش مهمی ایفا میکنند. در ادامهی این پژوهش، بیان کمی ژن Isoflavone 4'-O-methyltransferase که در مسیر سنتز ایزوفلاونوئیدها نقش دارد، در دو رقم نخود (بیونیج و پیروز) در سه زمان مختلف پس از تلقیح (36 ساعت، 10 روز، و 28 روز) با روش Real-Time PCR ارزیابی شد. نتایج نشان داد که بیان این ژن در هر دو رقم، بهویژه در مرحله ۳۶ ساعت پس از تلقیح، بهطور معنیداری افزایش یافته است. این افزایش بیان ژن در رقم بیونیج چشمگیرتر بود. میزان کلروفیل برگ و نیتروژن گره و ریشه در هر دو گیاه شاهد و تیمار اندازهگیری شد. دادهها نشان دادند که در گیاهان تیمار شده، میزان کلروفیل و نیتروژن بهطور چشمگیری بالاتر از شاهد بود و رقم بیونیج، مقدار نیتروژن و کلروفیل بیشتری را نسبت به پیروز داشت. این یافتهها نشان میدهند که بیان بیشتر ژن مذکور میتواند با افزایش توان گرهزایی ، بهبود همزیستی و جذب نیتروژن در نخود مرتبط باشد.https://cropbiotech.journals.pnu.ac.ir/article_12447_12cb0ca2477b9e39c6c29f6f29dafadd.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی زیست فناوری گیاهان زراعی2252-078315120251228Identification of ISSR Molecular Markers Associated with Morphological and Qualitative Forage Traits in Elymus hispidus (Opiz) Melderis var. villosus (Hackel) Assadiشناسایی نشانگرهای مولکولی ISSR مرتبط با صفات مورفولوژیکی و کیفیت علوفه Elymus hispidus (Opiz) Melderis var. villosus (Hackel) Assadi 29461244610.30473/cb.2025.75043.2012FAهومنشیروانیمدرس دانشگاه پیام نورعلرضااطمینانگروه ژنتیک و بهنژادی گیاهی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایرانهوشمندصفریاستادیار بخش تحقیقات جنگلها و مراتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویجJournal Article20250702Due to its adaptability to environmental stresses such as drought and salinity, as well as its favorable forage quality, Elymus hispidus var. villosus plays a key role in sustainable rangeland management and forage production in arid and semi-arid ecosystems. This study was conducted to identify ISSR molecular markers associated with morphological traits and forage quality in 24 genotypes of this species. Morphological traits including plant height, number of stems per plant, flag leaf length, and dry forage yield, along with quality traits such as crude protein percentage, dry matter digestibility, and acid detergent fiber, were evaluated using near-infrared reflectance spectroscopy (NIR). Molecular analysis using 13 ISSR primers revealed a polymorphism rate of 97.94% and high genetic diversity among the genotypes, confirmed by PIC, EMR, MI, and RP indices. Analysis of variance showed significant differences in morphological traits (at 1% and 5% levels), while forage quality traits exhibited more limited variation. Mean comparison identified genotypes 23 and 10 as promising candidates for breeding programs due to their superior performance and morphological traits. Phenotypic correlations revealed a significant positive association (at the 5% level) between dry forage yield and plant height, internode length, and flag leaf length, with a stronger correlation (at the 1% level) with the number of stems per plant. Stepwise regression analysis demonstrated a significant association of marker IS11 with seven traits, and markers UBC880, UBC825, and UBC808 with several traits. These findings highlight the efficiency of ISSR markers in enhancing genetic improvement strategies for sustainable forage production.گونه Elymus hispidus var. villosus به دلیل سازگاری با تنشهای محیطی نظیر خشکی و شوری و کیفیت علوفهای مطلوب، نقش کلیدی در مدیریت پایدار مراتع و تولید علوفه در اکوسیستمهای خشک و نیمهخشک ایفا میکند. این پژوهش با هدف شناسایی نشانگرهای مولکولی ISSR مرتبط با صفات مورفولوژیک و کیفیت علوفه در 24 ژنوتیپ این گونه انجام شد. صفات مورفولوژیک شامل ارتفاع بوته، تعداد ساقه در بوته، طول برگ پرچم، و عملکرد وزن خشک علوفه، و صفات کیفی نظیر درصد پروتئین خام، قابلیت هضم ماده خشک، و فیبر محلول در شوینده اسیدی با استفاده از طیفسنجی مادون قرمز نزدیک (NIR) ارزیابی شدند. تحلیل مولکولی با 13 آغازگر ISSR، چندشکلی 94/97% و تنوع ژنتیکی بالای ژنوتیپها را با شاخصهای PIC، EMR، MI و RP تأیید کرد. تجزیه واریانس، تفاوتهای معنیدار در صفات مورفولوژیک (سطوح 1% و 5%) و تنوع محدودتر در صفات کیفیت علوفه را نشان داد. نتایج مقایسه میانگین ژنوتیپهای 23 و 10 را به دلیل برتری در عملکرد و صفات مورفولوژیک بهعنوان کاندیداهای مطلوب برای برنامههای اصلاحی معرفی کرد. همبستگی فنوتیپی، ارتباط مثبت و معنیدار (سطح 5%) بین عملکرد وزن خشک علوفه با ارتفاع بوته، طول میانگره، و طول برگ پرچم، و ارتباط قویتر (سطح 1%) با تعداد ساقه در بوته را نشان داد. تجزیه رگرسیون گامبهگام، ارتباط معنیدار نشانگر IS11 با هفت صفت و نشانگرهای UBC880، UBC825 و UBC808 با چندین صفت را آشکار ساخت. این یافتهها بر کارایی نشانگرهای ISSR در تقویت راهبردهای اصلاح ژنتیکی برای تولید علوفه پایدار تأکید دارد.https://cropbiotech.journals.pnu.ac.ir/article_12446_15dd3f20bd1659e2ce2e64acbb1fac95.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی زیست فناوری گیاهان زراعی2252-078315120251222Comprehensive Identification of Candidate Genes and Regulatory Transcription Factors Governing Sesquiterpene Lactone Biosynthesis in Sunflower via Weighted Gene Co-expression Network Analysis (WGCNA)شناسایی ژنها و فاکتورهای رونویسی دخیل در بیوسنتز سزکوییترپنلاکتونها در آفتابگردان با استفاده از تحلیل شبکه همبیانی وزندارژنها 47611260210.30473/cb.2025.75726.2016FAسعادتمحمدنژادگروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشا.ورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایرانمحمدمجدیگروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایرانقادرمیرزاقادریگروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایراناسعدمعروفیگروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایرانJournal Article20250908Sesquiterpene lactones (STLs) are a group of bioactive secondary metabolites synthesized in the sunflower mevalonate pathway through the action of key upstream enzymes, including HaGAS1/2, HaGAO1/2, HaCOS, and HaG8H. These compounds, such as dehydrocostuslactone, 8-epixanthatin, and tomentosin, play important biological roles, yet the precise genes involved in their biosynthesis remain incompletely characterized. In this study, transcriptomic data under treatments with ethylene, salicylic acid, methyl jasmonate, and polyethylene glycol were analyzed, and several candidate genes were identified using gene co-expression network analysis, including putative costunolide synthases (LOC110928784, LOC110928786) and genes involved in DBR2-like reduction reactions (LOC110893694, LOC110886996). Promoter analysis of key pathway genes revealed gene-specific distributions of cis-regulatory motifs, including W-box, G-box, GCC-box, bZIP, and CBF2/RAA. Several candidate genes encoding bZIP (XP_022029119 and XP_022023437) and ERF (XP_021969365, XP_022017763, and XP_022002255) transcription factors were also identified as potential regulators of key pathway genes. Gene expression analysis by qPCR in six selected genes showed that upstream genes (HaGAS1, HaGAO1, HaG8H, HaCOS) were predominantly expressed in leaves and glandular trichomes. In contrast, downstream genes (LOC110928784, LOC110893694) exhibited preferential expression in roots, indicating spatial partitioning of STL biosynthesis in sunflower. Overall, these findings reveal new components of the STL biosynthetic pathway and its regulatory factors, providing valuable targets for metabolic engineering and novel biocontrol strategies in sunflower.سزکوییترپنلاکتونها گروهی از متابولیتهای ثانویه زیستفعال هستند که در مسیر مِوالونات آفتابگردان با دخالت آنزیمهای بالادستی کلیدی شامل HaGAS1/2، HaGAO1/2، HaCOS و HaG8H سنتز میشوند. این ترکیبات، مانند دهیدروکاستوسلاکتون، 8-اپیزانتاتین و تومنتوسین، نقشهای زیستی مهمی دارند، اما ژنهای دقیق دخیل در بیوسنتز آنها بهطور کامل شناسایی نشدهاند. در این مطالعه، دادههای ترنسکریپتومی تحت تیمارهای اتیلن، سالیسیلیکاسید، متیلجاسمونات و پلیاتیلنگلیکول تحلیل شد و با استفاده از شبکه همبیانی ژنها چندین ژن کاندید شناسایی گردید، از جمله سنتتازهای احتمالی کاستونولید (LOC110928784، LOC110928786) و ژنهای دخیل در واکنشهای کاهش مشابه DBR2 (LOC110893694، LOC110886996). تحلیل پروموتر ژنهای کلیدی مسیر نشان داد موتیفهای سیستنظیمی اختصاصی شامل W-box، G-box، GCC-box، bZIP و CBF2/RAA در ژنها توزیع ژناختصاصی دارند. همچنین چندین ژن کاندید مربوط به فاکتورهای رونویسی bZIP و ERF بهعنوان تنظیمکنندههای احتمالی ژنهای کلیدی مسیر شناسایی شدند. بیان ژنها با روش qPCR در شش ژن منتخب بررسی شد و نتایج نشان داد ژنهای بالادستی (HaGAS1، HaGAO1، HaG8H، HaCOS) عمدتاً در برگها و تریکومهای غدهای و ژنهای پاییندستی (LOC110928784، LOC110893694) در ریشهها بیان ترجیحی دارند، که نمایانگر تقسیم فضایی بیوسنتز سزکوییترپنلاکتونها است. بهطور کلی، یافتهها اجزای جدیدی از مسیر بیوسنتزی سزکوییترپنلاکتونها و فاکتورهای تنظیمی آن را آشکار میکنند و اهداف ارزشمندی برای مهندسی متابولیک و توسعه رویکردهای نوین کنترل بیولوژیک گلجالیز فراهم میسازند.https://cropbiotech.journals.pnu.ac.ir/article_12602_881f93eb3c63f6947b25bed6f04eb036.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی زیست فناوری گیاهان زراعی2252-078315120251122A genome sequencing approach to identify candidate genes for drought tolerance in rice, using a drought-tolerant mutantتوالییابی و آنالیز ژنوم رقم جهش یافته متحمل به تنش خشکی جهت شناسایی ژنهای کاندید تحمل به خشکی در برنج63781244310.30473/cb.2025.73217.1996FAبنفشهفتاحگروه بیوتکنولوژی و به نژادی گیاهی دانشگاه فردوسی مشهدعبدالرضاباقری استاد، گروه بیوتکنولوژی و بهنژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. علی اکبرعبادیدانشیار، مؤسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاوزی، رشت، ایران.علیرضاسیفیدانشیار، گروه بیوتکنولوژی و بهنژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.Journal Article20241228Rice is a globally important food crop, and drought is a major constraint on its production, highlighting the need for drought-tolerant varieties. Next-generation sequencing (NGS) enables the identification of DNA variations, even within closely related rice lines, offering a powerful approach to unravel the genetic basis of traits like drought tolerance. Identifying single nucleotide polymorphisms (SNPs) and insertions/deletions (InDels) is a crucial application of NGS. This study aimed to identify candidate genes for drought tolerance by re-sequencing the genome of a drought-tolerant rice mutant and comparing it to its drought-sensitive parent, Hashemi. We identified 73,077 polymorphisms (SNPs and InDels) between the two lines. We then analyzed the segregation of large-effect variants in a segregating F2 population derived from a cross between the two lines, comparing drought-sensitive and drought-tolerant progeny. The identified SNPs were validated against previously reported SNPs, and their functional relevance was assessed based on their location within known quantitative trait loci (QTLs) and conserved protein domains. This research pinpoints a potentially valuable target gene for enhancing drought tolerance in rice breeding programs. It is hoped that by inducing targeted mutations or using genome editing techniques to produce this protein in drought-sensitive rice varieties, cultivars can be developed that, in addition to having the desired traits, will also be tolerant to drought stress.برنج یکی از محبوبترین محصولات غذایی جهان است و تنش خشکی به عنوان مهمترین چالش تولید آن، ضرورت توسعه ارقام متحمل به تنش خشکی را ایجاب میکند. تکنیکهای توالییابی نسل جدید از طریق شناسایی پلیمورفیسم در DNA، حتی در ارقام بسیار نزدیک، فرصتهایی را برای درک اساس ژنتیکی تفاوتهای فنوتیپی مانند پاسخ به تنشهای غیرزیستی فراهم میکنند. شناسایی SNPها و InDelها یکی از مهمترین کاربردهای توالییابی نسل جدید است. این تحقیق با هدف شناسایی ژنهای کاندید تحمل به خشکی در لاین موتانت برنج متحمل به تنش خشکی با توالییابی مجدد ژنوم برای این لاین و رقم مادری آن (هاشمی، که به خشکی حساس است)، انجام شد. در ژنوم این دو رقم تعداد 73,077 پلیمورفیسم شامل پلیمورفیسم تک نوکلئوتیدی (SNPs) و InDels شناسایی شد. تفرق واریانتهای بزرگ اثر در جمعیت F2 حاصل از تلاقی این دو رقم در لاینهای حساس و متحمل به خشکی، بررسی شد. SNPهای شناسایی شده با مواردی که در مطالعات قبلی گزارش شده بودند اعتبار سنجی شدند. علاوه بر این، ارتباط عملکردی SNPها بر اساس حضور آنها در مناطق QTL و دومینهای عملکردی حفاظت شده تجزیه و تحلیل شدند. این مطالعه یک ژن هدف امیدوارکننده برای تحمل به تنش خشکی معرفی میکند که میتواند منبع ارزشمندی در برنامههای بهنژادی مولکولی برای تحمل به تنش خشکی برنج باشد.https://cropbiotech.journals.pnu.ac.ir/article_12443_86d76e545bb54b12d0f01e51ff705cf6.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی زیست فناوری گیاهان زراعی2252-078315120251122From Myths to Science: A Scientific Approach for Addressing Concerns of Genetically Modified Products in Simple Termsتراریخته؛ از هیاهو تا واقعیت بررسی علمی نگرانی های اجتماعی پیرامون محصولات تراریخته به زبان ساده791001293710.30473/cb.2025.73758.2003FAمحمد کاظممومنیگروه ژنتیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایرانJournal Article20250210Food security continues to pose significant challenges globally, with population growth, climate variability, and environmental constraints placing unprecedented pressure on agricultural systems. Scientific evidence demonstrates that genetically modified (GM) crops offer viable solutions to these challenges through enhanced productivity traits, including improved yield potential, abiotic stress tolerance, and reduced agrochemical inputs. Meta-analyses of field trial data consistently show yield advantages of 6–30% for major GM crops compared to conventional varieties, alongside significant reductions in pesticide use. Despite these documented benefits, public acceptance of GM technology remains hindered by persistent misinformation. Systematic reviews of safety research, encompassing thousands of studies, have found no credible evidence of adverse health effects associated with approved GM crops. Regulatory agencies worldwide, including the EFSA, FDA, and Codex Alimentarius, employ rigorous, science-based evaluation protocols that consistently confirm the safety of commercially available GM varieties. This analysis examines the disconnect between scientific consensus and public perception through three key dimensions: empirical performance data from two decades of commercial cultivation, a comparative analysis of international regulatory approaches, and a critical evaluation of prevalent misinformation narratives. The findings underscore the importance of evidence-based discourse in agricultural policy formulation, particularly as climate change intensifies production challenges. Effective science communication emerges as a crucial factor in realizing the potential of agricultural biotechnology to contribute to sustainable food security objectives while maintaining rigorous safety standards. The weight of scientific evidence supports the conclusion that responsible deployment of GM crops represents a valuable tool for addressing contemporary agricultural challenges within appropriate regulatory frameworks.تأمین غذا یکی از مهمترین چالشهایی است که بشر امروز با آن مواجه است. محصولات تراریخته یا محصولات حاصل از ارگانیسمهای اصلاحشده ژنتیکی (GMOs) بهعنوان یک راهحل ضروری و اجتنابناپذیر برای مقابله با مشکلات جهانی برای تامین غذا نظیر افزایش جمعیت، محدودیت منابع طبیعی، تغییرات اقلیمی، کمبود منابع آبی، آلودگیهای محیط زیستی و کاهش زمینهای کشاورزی مطرح شدهاند. این محصولات با تغییرات ژنتیکی که توسط انسان در آنها ایجادشده است، ویژگیهایی کسب کردهاند که به آنها امکان میدهد در برابر شرایط نامطلوب مقاومتر باشند، بهرهوری کشاورزی را افزایش دهند و کیفیت غذایی را بهبود بخشند. با اینحال، محصولات ترا ریخته موضوع شایعات و تئوریهای توطئه بسیاری قرارگرفتهاند. برخی از این ادعاها، مانند کنترل صهیونیستها بر فناوری تراریخته، وجود تراشههای الکترونیکی در محصولات تراریختهای نظیر واکسنها و تأثیرات منفی آنها بر گرایشات جنسی انسان، بهطور گسترده در فضای رسانهای و اجتماعی منتشرشدهاند. این مقاله به بررسی علمی این شبهات پرداخته و با استناد به مطالعات علمی، پاسخهای روشنی به این نگرانیها ارائه میدهد. همچنین تحلیل قوانین و مقررات مربوط به محصولات تراریخته در کشورهای مختلف در این مقاله گنجاندهشده است تا تفاوتها و شباهتهای رویکردهای قانونی بررسی شود. هدف نهایی، برطرف کردن تصورات رایج و افزایش امکان تصمیمگیری آگاهانه در مورد مصرف محصولات تراریخته است.https://cropbiotech.journals.pnu.ac.ir/article_12937_86ba7a4bdb47c43258d5558a66fc31ed.pdf